ساده بود وصميمي(قسمت اول)

يکي از عرفاي گرانقدر شيعي معاصر که با خيال راحت مي توانستي او را مرد خدا و از اولياي خدا بداني و خود را در پرتوي هدايت و ارشادات او قرار دهي و دست کم دمي و دقايقي از دغدغه هاي بيهوده دنياي فاني خلاصي و آرامش يابي ، مرحوم حاج محمد اسماعيل دولابی بود که زمستان گذشته (۹بهمن81) جان مطمئن خود را به جانان و دلارام خويش سپرد و از جمع ياران و شاگردان رحلت کرد.
مرحوم دولابي بي ترديد يکي از مردان از خود رسته و به حق پيوسته بود که ديدار و محضر او، آدمي را به ياد خدا و آخرت و اولياي او مي انداخت ، چه رسد به اين که پاي گفته هاي شيرين اش بنشيني و گوش دل به نواي روحبخش او بسپاري.
ايشان به مدت چند دهه ، آرام و بي هياهو، صدهاجان مشتاق را تحت پرورش و تهذيب قرار داد و سرانجام مشعل فروزان وجودش در ظاهر خاموش و در حقيقت روشن تر شد. بسياري نام ايشان را خيلي دير و پس از رحلتش شنيدند و اينک با اشتياق درباره او مي پرسند.
درصدد برآمديم که جرعه اي براي اين تشنگان فراهم آوريم و يادي از آن عارف بصير و خوش محضر کنيم تا شايد بهانه اي باشد براي اين که نور هدايت و معنويتي بر او و اين مطالب و خوانندگانش بتابد که در احاديث فرموده اند هنگام ياد و گراميداشت صالحان ، رحمت الهي نازل مي شود.

ادامه مطالب در مورد مرحوم حاج اسماعيل دولابی در آينده خواهد آمد

التماس دعا

عيد سعيد غدير بر همه عاشقان ولايت مبارک

سالها گريه کرديم تا ما را از ما گرفتند. ”شيخ جعفر مجتهدی“