ساده بود وصميمي(قسمت اول)

يکي از عرفاي گرانقدر شيعي معاصر که با خيال راحت مي توانستي او را مرد خدا و از اولياي خدا بداني و خود را در پرتوي هدايت و ارشادات او قرار دهي و دست کم دمي و دقايقي از دغدغه هاي بيهوده دنياي فاني خلاصي و آرامش يابي ، مرحوم حاج محمد اسماعيل دولابی بود که زمستان گذشته (۹بهمن81) جان مطمئن خود را به جانان و دلارام خويش سپرد و از جمع ياران و شاگردان رحلت کرد.
مرحوم دولابي بي ترديد يکي از مردان از خود رسته و به حق پيوسته بود که ديدار و محضر او، آدمي را به ياد خدا و آخرت و اولياي او مي انداخت ، چه رسد به اين که پاي گفته هاي شيرين اش بنشيني و گوش دل به نواي روحبخش او بسپاري.
ايشان به مدت چند دهه ، آرام و بي هياهو، صدهاجان مشتاق را تحت پرورش و تهذيب قرار داد و سرانجام مشعل فروزان وجودش در ظاهر خاموش و در حقيقت روشن تر شد. بسياري نام ايشان را خيلي دير و پس از رحلتش شنيدند و اينک با اشتياق درباره او مي پرسند.
درصدد برآمديم که جرعه اي براي اين تشنگان فراهم آوريم و يادي از آن عارف بصير و خوش محضر کنيم تا شايد بهانه اي باشد براي اين که نور هدايت و معنويتي بر او و اين مطالب و خوانندگانش بتابد که در احاديث فرموده اند هنگام ياد و گراميداشت صالحان ، رحمت الهي نازل مي شود.

ادامه مطالب در مورد مرحوم حاج اسماعيل دولابی در آينده خواهد آمد

التماس دعا