در سحرگاه روز ١٩ رمضان، قرار شده بود تا سه تن از خوارج مبادرت به کشتن امام امیرالمومنین، معاویه و عمروعاص نمایند.

امیرالمومنین با ضربه شمشیر زهرآلود ابن ملجم زخمی و پس از دو روز به شهادت رسیدند.

معاویه هم با ضربت شمشیر به ران پایش زخمی شده و بعدا خوب شد.

اما در آن صبح عمروعاص به نماز نرفته و فردی به نام خارجه در جایش قرار گرفت و مرد.

خدا را بسیار شاکریم چون که اگر زندگی معاویه و عمروعاص نیز به سرنوشت علی ابن ابیطالب (علیه السلام) ختم می شد

قداست شهادت در محراب مسجد لکه دار می شد.